Vuslat

Mavi denizle gri göğün vuslatında Tabiatın gizemli çocuğu sis Çağırıyor beni ufuktaki o çizgide Aşinayım çoktan sırlarına hiç varmasam da yanına Beyaz köpüklerin altında yatan rüya Bir nefeste çeksem hayatı ruhuma Sonra alsam kanatlarımı da yanıma Varsam aşıp tüm karanlığı beyaz yıldızlara Süzsem sevgiyi acılarından hayatın damla damla Sonra dağıtsam muhtaç olanlara ve içsek onu kana kana Yaprak yaprak söksem sarmaşığını hatıraların dolanmış aklıma Dalsam rüyalara alıp narin yari sonsuza dek koynuma