Anlamsız Şiir

Bittiyse bitecek olan, Arkasından değer mi gözyaşı, Eğer gelecekse varolan, zaten gelir sen bekleme... Hayat, malûm ne olacağı belirsiz Neleri getireceği güneşin, Her gün ye, iç de olmaz; bir yere kadar... O’nsuz olsa da akşamlar Ve gece sessiz Boşver diyen bir ses gelir her zaman... Boyutlar, biçimler, otlar, yapraklar, çiçekler Ve deniz, Fısıldayan olmaz seni... Gölgelerinde kalınmışlık zamanın; ki o çok kötü. Düşünmek gelmez ki içimden, Koca bir boşluk imzasıyla... Biraz sabır hepsi biter demek Çaresizlik olur Buna inanmamam gerek... Dümdüz bakmak etrafa, Yorumsuzca Bakakalmak ne zor bir şeymiş meğer... Gökyüzünde bir sır vardır, Çözememek, Orda bizi görememek... Bir karanlık çöker, Sonra yazılan şiirler... Uzun zaman sonra. O zaman yazmıştım; Çoraplarım kokar yokluğunda. Bir kahkaha, alımlı bir gülüş ve öpücük. Hatırımda, hepsi hatırımda. Soğuk ama Çok soğuk... Ve kızıl gökyüzü memleketimde, Resmini sevdiğim, O uzak ama benim köyümde... Vakit öldürmek anlamsızlarla, Anlamlı kılmaya çalışmak hayatı, Yokluğunda... Üşümek ve yanmak Çok derin ve içerden... Aynılarını ardı ardına tekrarlamak. Yalnızlığına üşüyen, Pişmanlığına yanan, Tarifsiz bir haykırış... Geride kalan; Kin dolu gözler Ve aldatış...