Cam Makas

temmuz yırtılıyor yazın ortasında küçük padişah ölmüş. ağlıyor alkolik lalası. bach dinliyor benim karanfilim dürbünlü tüfeğimin kabzasında verlaine'in parmakizleri. düşürüp kırıyorum cam makasımı. hüzünlü bir şeyler çalıyor akordeonla eski mevsim. polisiye bir aşk bizimkisi polisiye bir caz dinlediğimiz erken yaşlanır terkedenler erken ölür ellerini ellerden alıp da gidenler yakışmaz ayrılık yakışmaz ihanet sarıl bana sarıl bana beni sana davet et! temmuz yırtılıyor yazın ortasında gümüş çocukların birbirlerini seyretmekten utandıkları bir yerlerde. sen! bana artık rimbaud deme! büyük bir buz kalıbı içinde sonsuz uykusunda köpek yüreğim! arkama bakmadan öleceğim. bir melek tıraş edecek saçlarımı bir cin yıkayacak beni özsuyuyla tertemiz entarilerimi giydirecekler sonra gitmeme izin verme! vals bitiyor çiftler öpüşüyorlar usulca usulca pelerinini açıyor sis usulca dönüyor baş zehirli içkimi uzatıyorum karşımdaki satranç ustasına. bir tarot destesinde buluyorum vesikalık resmimi hangi kaderle çıkıyorsun karşıma -karşım: nedir ki ellerim- nasıl bir mutluluk mutluluğun nedir senin sevdalarının kılavuzu ödüllü bir hanımefendi gibi giriyorsun düşüme talan ediyorsun yakıyorsun rüyalarım yanıyor o zaman ben de düşürüp kırıyorum cam makasımı yalızlar bahçesinde çiçeğiburnunda çiçeği topluyorum peradaki bütün ampuller kırmızı tramvaya binmiyor sokak sokak kendi çocukluğumun troleybüslerini arıyorum bir satyr'le sevişmemle başlıyor çağımın gerisinde kalan hatıralarım o zaman bach dinliyor benim karanfilim temmuz yırtılıyor yazın ortasında başkalarının aşk mektuplarında buluşuyoruz. yoruluyorum seni sevmekten düşürüp kırıyorum cam makasımı. 28.ocak.1991 İstanbul,