Sonu Yok
K
Kudret Alkan
0
Altın Yaprak
Göz içinde halka cinayetler, masumluk rüyalarına sitem eden.
Uyanmak, seni yaşamak olsa gerek.
Kalkabilsem, yatağımda çıplak manevra oluşacak.
Seni daha çok saracak, unutulmuş yüreğim.
Kelimeler var ki, anlamı çoktan ölmüş.
Onların arasında yaşamak nedir bilir misin?
Bir böceği beslemek, en iğrenç olanı kabul etmek.
Sevgidir, hoş görüdür, olgunluk hali.
Sen de böyle oldun.
Bir nevi, kendi anlamını öldürdün.
Kiminle ağlasam, yarıda kalıyorlar, acı çekerken.
Yetişemiyorlar, içimdeki azaba, esareti anlatan anılarıma.
Bu yüzden dipsizim, bu yüzden yalnızım.
Evimde, odamda, özgürlük denen Tanrı' da.
İsmini bilmediğim hayali insanlar var, imha planlarımda.
Bir öldürebilsem kendimi.
Bir dokunabilsem, bedenini kaldırdıkları rüya ağacına.
Yaslanabilsem, keşkelerime, pişmanlıklarıma.
Tekrar yaşasam, yaşamak isteyip de çekingen kaldıklarımı.
Anladım, sonuna kadar yaşamakmış, hayat.
Bize verilen ırmağı, denize çevirmekmiş.
Bu yüzden, gözyaşı, ayrılık duvarını çatlatıyor.
Bu yüzden, aramızda mesafe yok.
Sen ben olmuşsun, ben ise sen.
Fark göremiyorum.
Ölüm dediklerinde bile,
Bir son bulamıyorum.
Eylül 2009
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş