İsmim Kalsın Dillerde

Âşık İbrahim de bir mâ'na söyler Ben gidersem ismim kala dillerde Âşıklar derdinin dermanın söyler Ben gidersem ismim kala dillerde İnil inil inilerim zar deyü Gün perdeye indi vakit dar deyü Önümüzde âşığımız var deyü Ben gidersem ismim kala dillerde Ötesi yok imiş burc-ı fenanın Yalan değil bu sözüme inanın Kesildi kısmetim tükendi nanım Ben gidersem ismim kala dillerde Neden ola bu âşıklar gülmedi Dünya Sultan Süleyman'a kalmadı Kadim değil giden geri gelmedi Ben gidersem ismim kala dillerde Toplansın kavimler gelsin yârenler Ölüm ile ayrılığı bilenler Kadim imiş emaneti verenler Ben gidersem ismim kala dillerde Mimar gelip tabutumu düzünce Kaldırıp cenazem yerden üzünce Kadir Allah fevt kalemim yazınca Ben gidersem ismim kala dillerde Kul Himmet Üstadım sevgi sır ola O da iki değil hemen bir ola Bir yâr bul ki mahşer günü yâr ola Ben gidersem ismim kala dillerde