Hiç gökyüzüne baktın mı

hiç gökyüzüne baktın mı? benim penceremden, benim gözlerimle... görebildin mi benim gördüklerimi? hissedebildin mi o tatlı acıyı çarparken yüzüne gecenin ayazlı rüzgarı? bakıp şu kayan yıldızlara düşündün mü hiç yitirdiklerini sevdiklerini, hüzünlerini, geçmişini... hiç denize dokundun mu? benim sahillerimde, benim parmaklarımla açılırken mavi sonsuzluğa tahta bir kayıkla hiç tuttun mu suyu tutabildin mi, o akıp giderken zaman gibi kayarken avuçlarından ya da dolaşırken sahilde ayağına çarpan o serin suların tadına varabildin mi? her çarpan dalganın gerçekleri , acı gerçekleri, sıçrattığı oldu mu yüzüne, bedenine, tüm benliğine? sen hiç ağladın mı? benim yatağımda, benim yüreğimle... duyumsadın mı kalbini sıkan o elin acısını acıdı mı yüreciğin akarken yanaklarından o zalimin vurduğu gözlerinden sızan yaşlarla içindeki umut ağacının kırılan her dalında haykırma isteğini hissettin mi hiç? hiç o birer birer kaybolan umutları geri getiremeyeceğini düşünüp hıçkırıklara boğuldun mu? sen hiç yaşamaya çalıştın mı kapında bekleyen azraile gülümsedin mi ben yaptım! yaşadım, acıdım, kanadım ama gene de yine de inadına yaşadım...