Der! Zaman Değirmen

bırak! parmaklarımda kanayan acılar bende kalsın… sen! kumral perçemini dökme boyun büküşlerime… en derin ve acıklı şarkılarda nota olmasın zaafım sen! sözleri al giderken / mektuplar açılmasın… yanağıma gölge öpüşün ıslanmadan… koy isyanımı urbana ve Munzur'dan savur beni… kılıca ense dayamış diklenmişliğim sana değil, hayata… efkarımı iki kadehe satmayan sevdamla öksüzüm yırtık bir kumaş parçası say yüreğimi / ar'ına örtü. güzel yüzün, bir devrim türküsüdür dudaklarımda kızıl saçlarına astığın iki zeytin tanesi dünya… ve kirpiklerine sakladığın ben(si ) nehirler … yolunu bulur yüreğimde / al ve koru kendini der! sırrımı mühürlemiş kelimeler halkıma çizdiğim onurlu geleceğin tablosusun… fırçamda boya diye, kanımı işlerim tuvaline ve kahverengi gözlerin düşer / güneş diye üzerime der! mavidir güvercinlerin sevdiği.. kanat ekersin gökyüzüme bırak! seni sevdiğimi bilmesin ihbarcı sokaklar.. sevdama koca bir ulus sığsın da… ve gazabına uğrasın korkaklığın! ay ışığı olmayan bir gecede, sırtını daya taş duvarlara ellerim! der! nabzımın atışıdır hissettiğin soğukluk… ısın, ben(si) bakarken gözlerin bekçiler dostun değildir… dostun! yarım ekmek, acı soğan karşılıksız uzanmaz hiçbir el sen! davanı uzatma heba diye duruşum gülüşünde çiçek açsın… dal dal narin kelebek konuşları der! ömrüm bir ilkbahar kadar gelişim tırtıl rengi sürgünüm insanımla aynı gelecek peşinde kırgınım! düzene sömürüyü kardeş kılmış yutkunmalara gerçek! der! boyun büküşlerin yalandır sözün yalan, düşler yalan… der! gerçek olan, alnın göğe değiyorken ellerinde olandır iki cılız dal! rüzgar yönümüzde salınır umutlar sarılışımdır sarmaşık dolanması beline, avucuna! der!gül açtığında hazandır… goncada ilkbahar kırmızısı sen, narin yapraklarına dokun tan vaktinin… sisli esintisidir nefesim der! kavgam rüzgarla ses bulur binlerce göze gölge sema! uzan gökkuşağı sevdam, uzan .. beni de kat dokuz rengine oya gibi emekle işlenmişim, yüreğinin en derin yerine.