Nerdesin...

Aynalar kırılıyor içimde bin parçada çiçek yüzün eğilip öpüyorum alnından "yüreğime düşen acıya aldırmadan" kanatlanıyor maviye kanadı kırık bir güvercin, GİTTİN ya benden mevsimsiz… kıyılarına vuruyorum denizin şimdi sırça yüreğim şerçe düşlerimde bulutlar hep yolda kirpiklerime diziliyor hüzün NERDESİN… yorgunum, bıraktığın acının gölgesinde günyüzü görmez yüzüm Gloria'm, papatyam,nergisim.. koklayamıyorum artık seni dağların doruklarında açan kardelenim hasret çiçeğim misin? sensiz meyvesiz ağacım yönünü kaybetmiş göçmen kuşu… kara bulutlar giymiş gökyüzü martısız sığ deniz, her gece… her an derin uçurumlara dipsiz kuyulara ağlayan sağanak YAĞMUR'um ben. NERDESİN? gelmek istiyorum hazırlanıyorum içimde apansız imkânsız ayrılıklara köprüler kuruyorum yolsuz… yordamsız… hazırlıksız. birden kokun doluyor odama rüzgar esintisinde kuşlar cıvıldaşıyor penceremde… solmuş çiçekleri renkleniyor perdemin dans ediyor çocuklar bayram sevincinde içimde. Siliniyor "20 mart" ları takvimlerin hep kalıyor doğum gününde. NERDESİN? gelişinin aydınlığı… sıcaklığı mı ne? ısınıyor yüreğim. artık BENDESİN. 14 mayıs 2008 Leyla Işık (c) Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir. Bu şiirin hikayesi: -* BİRİCİK KIZIM GLORİA'MA.. (1) İki gündür yatağımdan çıkmak istemiyorum. Yastığımda yasladığın yanağının kokusu. Odamda bin çiçek açtıran gülüşünle nefesin... Gözlerim seni arıyor. Ne olur bir ses ver! ... NERDESİN? Gözlerin bakıyor gözlerime sonsuz maviliğinde göğün, Derinliğinde denizin. Serçeler üşüyor penceremde yaz gününde. Göç eden kuş yuvaları sessizliğinde yüreğim. Yüzünü açıyorum gökyüzünün. NERDESİN! ...