Söz Ateştir

yokluk peykesine kurulmuş bir var bir sunağa taşıdı başını dilinde ve sırtını sıvazlarken sevgiyle ölüm avaz avaz iki nefes arası bir gergefte sözlerin onun rahatını kaçırdı çün sözü esirgemek yoğa kucak açmaktı ……..kelamın yar bir mahşerin kana susamış dengi yaz da mısralara bıraksın yükünü ataş seraba kessin çölden mürekkep kale-min-i sözün hazana ülfet edince ve isabet ettiğince hiçliğe tacın eksiliyor zümrüt bakışları bir mim döne kıvrıla sıyırıyor canımı …….kalemin har yüzün firdevse dönünce / billur dağların remzi susanlara inat söyletmekten yanadır gemileri ve en derin seferlerde yürütmekten durmadan su almaktayken zaman hayat yılgılardan bir demet seçki/siz öyleyse soy kalemini sen ve sil heceleri bildik aforizmalardan rikkat kesilsin tüm sözler dualara allak bullağa boyanırken güneş / sen çöz renklerini sonsuzluğuma dinle bak bir nutku var ölümün yaşama ve bir söylev bu yoku cehenneme gönderen çün sözü esirgemek vara savaş açmaktır ………..ve kalemini kınına soktu şair yeniden…….