En Büyük Sensin

Ey sevgi sen çok büyüksün Kimseler bilmiyor kadrini, kıymetini Dağlar, gökdelenler, bir karıncaya eş Okyanus tükürük misali Şahsiyetler yalan Silahlar kör kurşun Tarumar yürekleri vur, en derinden Ki asalettin söndürsün sahte mevkii Şal olup dolanıver şu zavallı ruhlara Bağımlı kalıp kelam bulsunlar Nefes ol Zerk et yalvarsınlar Yokluğunda Sen yüce servet fani dünyada Refakat et kalplerde Acıyı, lezzetle takas etsinler Mükafatlandır arifi Tatlı tadar gibi Aşık gördüğü beti Nesneye tutsak olmak Senden kopamamak Boş çukurları kemale Karşında eğilirim Bizler öksüz Aciz Kötülüğü özgür kılmak özgürlük değil Engel oluver sahte vaatlere Gerçek zayıf, irade yokluğun değil mi Bildik bir yol değil gittikleri yer Seni yaşatmak için geç değil. Asla! Ey yüce varlık Kendinden mahrum etme bizi Gönüllerdeki pasımızı sil Mutluluk ırmağında Boğulmaya can atalım İçimize, yakarcasına akıver Anlatılamazsın Keşke tüm çıplaklığınla Gocunmadan özüyle sözüyle Yazamam, kalemden önce titrerim Sığdıramam kainata Vakit az Ölüm azık Ömür katık En büyük erdem sensin Kimseler bilmiyor