Seni Seviyorum Anne

Gün geldi sevginde gölgelendim Yüreğimin yanık türküsünü hep dinlerdin Aşk ateşinde yandığım zaman Kucağında mutluluğun salıncağını kurdum Gövdende doğup dillerinde serpildi sevdan Gözlerindeki hayallerin el ele uzardı göğe Hazanda düşen yapraklarda düşün açardı dumanlı dağlarda simanı hatırlardım Nurlar yağdıran siluetin karları süpürürdü Gözlerinde gizli elmas misali Parıldayan hazine bilir anımsardım Saçlarında bahar esen sırlar ormanı Ulaşılmayan periler dünyasını anlatırdı Bayıltan gül bahçesi kalbinde Hayal kurup gömülürdüm Sen meyvelerini ömür boyu eğiten Bıkmadan, bitmeyen kahır ile Yorulmadan kuzularını besleyen Usanmadan şefkat dağıtan Gül kokulu nasırlı elleriyle güven veren Verdikçe çoğalan Hiç azalmayan sevgin ile Gökkuşağı ayaklarına düşer Ve her gidişinde Dilim nutkum tutuluyor bir an, gözümde büyüyor göl, Okyanusta balık misali çırpınıyorum yokluğunda Kendimi güçsüz, bu şehri hain görür oldum Her şey yalan her şey sahte Çöller mi karlı sazlı Yoksa içimdeki alev buz kütlesini mi eritiyor? Velveleye düştüm Afgan efil efil eser beni bulur, kendimi kendimde kaybettim Ölü billurlardan çalıp çırptım içimde dinmeyen sızıyı Hazarda alim olsam, her şeyden öte senin yanında değerim olur Hasretin tek derdim, Ayakkabı altı gibi kirli tozlu mevsimlerde yaşarcasına Beşinci mevsimi tanıdım, hüzün adı Tutunacak dalımı sanki kopardılar, Gam yüklü kervan gelir Cebimde keder kalır Efkâr başımda nöbet tutuyor Sabah akşam feryat edip, bine bölünmüş yüreğim dağlanıyor Sol yanım cennet yüzüne hasret Bu ıstırabım şelaleler gibi çağlayıp Sular gibi akıyor Bahtiyarlar ilmine ererim sayende Korkuyorum bu yüce sevdaya erişemem diye Bir an önce ufukta nur yüzünü görmeye duacıyım Bu kalabalık dünyada Yalnızlıktan hali perişan Yalnızlığımdan bile yalnızım Yalnızlığım ve ben ikimiz gün sayar Beşikten mezara sadece seni arar Ezelden ebede seni uğur bilen Senden gayri bu kâinatta bana umut yok Kalbimde mekânın bir hazine Ruhum bayram şenlik Daha ilk gidişinde kıymetini anladım Yokluğunda bal zehir Varlığında zehir baldır bana Göçmen kuşlar gibi peşinden uçtum Sırtımı tüm gücümle hasretine dayadım Hıçkırıklar dolduruyor ıssız geceleri En zifiri karanlık yine odam Bu özlem beni benden aldı Yüreğim sabah akşam yandı Issız sokaklar zalim bakışı ile ürkütüyor beni sensiz buralarda güneş doğmaz Yuvamızda değirmen dönmez Ocak başını hicran örter Çiçeklerde sebepsiz yere solmaz Şefkatin yaşadığımı hissettiren Varlığın beni en bahtiyar insan yapan Kimin umurunda dünya Ancak olduğun süre gözlerimde döner Bir evladın alabileceği en büyük ödülsün Evrenin en güzel kokulu gülüsün Yüce aşk seni bildim Seninle bacamız tüter Evimizin açan güneşi Dilerim sönmeyen ışıltıların Ebediyen ısıtsın içimizi