No supe nada

L Lisímaco Chavarría
0 Altın Yaprak
Por la vereda que baja al yurro marchan dos mozos bajo la tarde; hay en los tuetes como un susurro y el Sol poniente parece que arde. Ella es descalza, de trenza doble, de ojos muy negros y muy risueña; él es robusto, —tal es un roble,— de manos fuertes y faz trigueña. Ambos, unidos, marchan del brazo, entre güitites de fronda verde, cantando bajan por el ribazo y la pareja por fin se pierde. Venus que atisba desde la altura, los vio ocultarse tras la enramada... “¡Nunca me olvides!”, ella murmura, y al fin de todo... no supe nada.

Metnin kaynağı: Kamu malı arşiv

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.