Gün Işir

Gün işir Aydinlanir ovalar Bir kelebegin kanadinda Başlarsin dolaşmaya Her ekin tarlasi Çileyle dogurur kendini Asirlik acilari vardir Topraginin kokusunda Dügümlenir bogazin Ve agitlar yakmaya başlarsin Yurduna Indikçe aşagilara Gün işigi Aydinlatamaz daglari Hep karanlik Hep hasrettir yamaçlari Yeşertir gözyaşin Ve kan Ve kandir Gözyaşina damlayan Tükenmeye yüz tutmuş umutlarindir Seni köylerime taşiyan Yoksullugudur bugusu çaylarin Sevdasi kaçak Hüznü ortaktir kadinlarin Ki anadolu kadini Ufacik elleriyle Çapaladikça topragi Hakeder Mutluluklari Ve yalnizca yagmura baglidir umutlari Gülümser ve birakirsin Yüregindeki damlalari Sen avuçlarimdaki dudak izi Içimdeki atlikarincasin Bak bir gözlerime Benim de çatlamiş bir topraga benzer yüregim Sen yavaşça siz içime Kaybol derinliklerimde Hayat bulsun damarlarim Ve ovalar yeşersin içimde