Gün Işır Gözlerinde

Acabaların beynimizi kemirmesine izin vermek Başını yastığa koyup uykunun gelmesini beklemek Senle senden öteleri o anlarda düşünüp düşlemek Bilir misin yürek atımım ne zor sensiz sabaha ermek Bitip tükenirken ağır kurşun grisi gece Yokluk hamuru girerken şekilden şekle Bil ki duyulan içimdeki ürperti Bana verdiğin titreme sensizliği Çiğnenirken ateş çemberi onurun abidesi Boynu eğik hüzün içinde sevgi çiçekleri Kentim sessiz, soğuk, yalnız ve uzak kenttir şimdi Öyle bozuğum ki sensizliğe ağlar hüznün heykeli Direnç ordularımla irisine her gidiş gelişimde Yakınlaşır uzak zamanlar gün ışır gözlerinde. Yanarken ten üşümelerde yokluk denizinde Bir yanım zemheride bir yanım çöl sıcağında O gece düştüm yoluna kayboldum koca kentte Oysa akmak isterdim seninle geceden sabaha