Bir Cehennem Ki

çık gel artık şu dallar arasından saklanma yaprak yaprak hazan savrulur bakışında yoksun zaman gündüz yoksun gece suskun gün ışır deniz şavkır edandan sarınırım umuduna o hatıran tutar beni ayakta direncim umut, sevdandır bağlayan yaşama sıram gelmedi çalsa da ölüm kapımı beş kala çayır çimen çocuk yanım yetiş çiçeğim imdada açlığın sesini duyuyor musun? karnı guruldayan günün madenci bakışı gözleri kömür karası ah yok mu bu gönül yarası nasıl bir açlık haykırıyor sıradağ yangını kentler kanıyor delik deşik elbise gibiyim sensizlik öyle cehennem ki cinnet geçirir iplik iğneden yerin üstüde bir altıda bir şimdi -Denizyıldızı savrulsun mavi dalgalarda Esmer yalnızlığımız aksın buluşmaya- bitmedi