Banklar Üzerinde

Kalbi kırık bir ceylan Oturmuş banklar üzerinde Avuçlarına üfürüyor nefesini Sanki ruh veriyor avuçlarına! Hava sıfırın altında ayaz Eksilerinde hayatın Bir ben ölüyor gözlerinde. Uzaklarda trenlerin çuf çufları... Uzaklarda bir kara tren ninni söylüyor Ceylanın yeşil gözleri ıslak Bunu kimseler bilmiyor. Tertemiz bir dünya Bu olmalıydı oysa Düşlediği hayat! Ceylanın avuçlarında rüya, Hava sıfırın altında, ayaz. Bu soğuğu kimseler hissetmiyor, Kimse aşkı böyle biçimlendiremiyor gözlerinde! Oysa trenler alıp, götürüyor bir yanını Kara tren ninni söylüyor, Ceylanın yeşil gözleri ıslak. Yakınlarda Bir işportacının bandında Türkü yakıyor amcalar. Türkü yakıyor avuçlarını ceylanın Oturmuş banklar üstünde Başı düşüyor ötelere. Bir duman yükseliyor göklere. Kara trenin içinde bir ben, Ceylanın avuçlarında bir ruh Bu soğuk... Bu soğuk üşütüyor içini Kimseler bilmiyor gözlerinin güzelliğini. Gittikçe küçülüyor dumanları trenin Hava gittikçe üşütüyor ellerini Türkü yakan amcanın sesi silikleşiyor Ceylanın yeşil gözleri ıpıslak. Bankların üzerinde buz damlacıkları Artık üfüremiyor nefesini Artık, kimseler farketmiyor silüetini. Biz eksilerinde hayatın, Bir tren ufalıyor uzaklarda Ceylanın gözlerinde bir ben Ölüyoruz, Ölüyoruz...