Sen İstanbuldayken Ben

bir yine hazin bir akşam İstanbulu hasret sarmış yıldızlar küsmüş bana bu gece Fatih'de benden sana türküler yanmış Soğuk jilet gibi keser yüzümü kar tüm gücüyle itiyor göğsümü bu kaçıncı geçişim bu sokaktan bu sokakta yedim ben bir günde ömrümü bir ışık yansaydı bari evinden görünseydi ellerin pencereni açarken uzunca baksaydım, ölesiye baksaydım gözlerine karışsaydı hasret karın beyaz rengine Sen İstanbuldayken ben göreceğim diye seni son bir defa ile dilimde son bin defa geçtim kapından Ama yine o hasret Ama yine o deli umut.