شمارهٔ ۱۲۸

یار تا من هستم از خود با خبر نگذاردم تا ز من باقی بود اسم و اثر نگذاردم تا ز من ما و منی را باز نستاند نگار تا نسازد او ز من چیزی دگر نگذاردم با وجود انکه گشتم در پیش از خویشتن چون زمین و آسمان زیر و زبر نگذاردم من بخود محجوبی از وی دارم امیدی که او وز حجاب از خویشتن زین بیشتر نگذاردم گرچه من اندر هوایش پر و بالی میزنم لیکن امید است که او بی بال و پر نگذاردم مردم چشمم از آنم چشم انسان کرده است چونکه من انسان عینم از نظر نگذاردم ور که دایدار و گفتارش یقین دانم که او یکزمان بی سمع و یکدم بی بصر نگذاردم من گدای او از آن گشتم بسان مغربی کاو دگر همچون گدایان دربدر نگذاردم