شمارهٔ ۴۱

و وفایی مهابادی
0 Altın Yaprak
بتم چو طره به رخسار خود فشان می کرد بنفشه بر ورق لاله سایبان می کرد اگر به دیده من عکس عارضش می دید به شاخ هر مژه صد بلبل آشیان می کرد به غیر نقطه شیرینی لبش نگذاشت وگرنه خامه بسی وصف آن دهان می کرد نوای ناله مرغی به گوشم آمد دوش چو دیدم از سر زلف تو دل فغان می کرد ز ابروی تو عجب مانم ای مسلمان کش که ذوالفقار علی قتل کافران می کرد وفایی از لب و زلف تو دوش تا به سحر سخن ز آب بقا و عمر جاودان می کرد

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.