شمارهٔ ۴۸
و وفایی مهابادی
0
Altın Yaprak
مرا که دوش دو چشم از غم نگار تر آمد
پگاه آن که ستاره روان شود سحر آمد
چنان که گل شکفد سرو بالا از اثر ابر
ز گریه ام صنم من به خنده جلوه گر آمد
که هان مرغ وفایی شب فراق سرآمد
ترا مراد برآمد که آفتاب برآمد
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş