شمارهٔ ۴۹

شکل و بالای ترا یارب چه شیرین بسته اند کآفتابی را فراز سرو سیمین بسته اند دلربا آمد خط از روی عرقناکت مگر دلربا زاده است و از مه عقد پروین بسته اند زلف بر روی تو یا سر صفحه گل مشک چین خط ریحان است یا بر برگ نسرین بسته اند بوی جان دارد لبت ای خسرو خوبان مگر نقش جوی شکرت از جان شیرین بسته اند چون سکندر جان عالم در طلب سرگشته است این چه حیوانی است کز ناف تو پایین بسته اند عشرت و عیش ارم هم هرچه هست این است و بس کاندرو سرمایه آرام و تسکین بسته اند نفس غالب نفس پیر و گل وفایی گل پرست فرصتی یارب که گل رویان ره دین بسته اند