شمارهٔ ۶۰
و وفایی مهابادی
0
Altın Yaprak
من که در گوشه کاشانه دلی خوش دارم
پادشاهم دل خویش از چه مشوش دارم
یک طرف نغمه ی نی یک طرف آوازه ی دف
یک طرف دیده به روی بت مهوش دارم
خلوت دل به خیال رخ و زلف دلبر
هم چو بتخانه ی چین جای منقش دارم
داغم ازحلقه زلف تو به رویت شب و روز
که نسوزم چه کنم نعل در آتش دارم
مطرب خوش نفس و ساقی گل رخ می ناب
چشم بد دور عجب مجلس بی غش دارم
بنده ی سرو وفادار منم در عالم
چه کنم جان وفا روح وفاکش دارم
هر کجا پای وفایی است سر آن جا بنهم
این قدر مردم دیوانه نیم هش دارم
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş