شمارهٔ ۶۳

به کوی یار هردم از فراق یار می نالم چو بلبل از غم گلزار در گلزار می نالم شهید چشم مستم با خیال طره می گریم چو بیمارم به زاری در شبان تار می نالم توانم را به چشم ناتوان بردی و خود رفتی کنون در کنج غم بی یار و بی غمخوار می نالم اسیر زلف یارم عاشق محراب ابرویش مسلمانم ولی در حلقه زنار می نالم در و دیوار گلشن شد ز عکس روی تو زآن رو چو بلبل هر زمان بر هر در و دیوار می نالم نمی دانم بلای مردمان از چیست عاشق را ترا بیمار چشمان سیه من زار می نالم شرابی ساقیا آبی برین آتش فشان کامشب مغنی وار می سوزم چو موسیقار می نالم چه بنویسد وفایی شرح هجران تو چون هردم به یاد سرو بالای تو قمری وار می نالم