Ne Kadar Zormuş

Aklım başımda değilki Konuşmuyorum gerekmediği sürece Yemekte yemiyorum biri, 'gel otur' demedikçe Radyoda bir nâme Sezen söylüyor; 'Tanrı İstemezse' Yorgunluğumu yatakta bıraktım Gözyaşımı o son mektupta Hırsımı okul sıralarında unuttum Gülümsememi antredeki çatlak aynada Kahkahalarımı sinema köşelerine hapsettim Sevgilileri Barış Manço parkında Derimontumu askıya giydirdim Umutlarımı bir başka sonbahara Dostlar uzaklarda şimdi Aşklar bensiz kümelerde eylemde İhanet başkalarının sorunu Dertler boğazımın düğümünde Artık kendimi yaşlı hissediyorum Seneleri kaç senelik yaşamışım Hiç tartmadan ne kadar çok yük taşımışım Ne kadar zormuş gitmek Ne kadar kolaymış gidiyorum demek