Garip Mısralar

Bîçâre zamanlardan geçti gönlüm Islandı belki o ıslaklıkta yandı gönlüm Dönüş var mı bilmem ölüme? Ölüm var mı bilmem yorgun gönlüme? Değişmem denizlerin mavisine, gözlerinin rengini Kaybolup gitse de sevdamız bu gönül selinde Yağmur kokusu başlar, saçlarının her telinde Dolarken gözlerim bir türküde, bulut olur ufalanır hayallerde Eylül bir kuş uykusu kadar hafif gözlerinde Yanaklarından süzülse de yaşlar bir gölge gibi Siyahın koyusuna çizdim de yalnızlığımın rengini Biliyorum, vedalarda güzeldir, senin gözlerinde Sevdam ne cisme, ne cismaniyete Kerem misali gönül; olmayanı özlemekte Olmayana dökmekte, garip mısraları Olmayanı bekleyecek, devirecek ardışık yılları Çiçekler kokmuyor rengarenk bahçelerde Kuşlar inzivaya çekildi ötmüyorlar neşve ile Ve bahar gelmiyor, sen gelmeden Ve sen gelmiyorsun, ben ölmeden