شمارهٔ ۳۸
م مهستی گنجوی
0
Altın Yaprak
جوله پسری که جان و دل خسته اوست
از تار دو زلفش تن من بسته اوست
بی پود چو تار زلف در شانه کند
زآن این تن زار گشته پیوسته اوست
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş