شمارهٔ ۱۲۵

خواهی شکفته نوش کنی جام اختلاط خوش خلق باش ور نه مبر نام اختلاط زندان نمایدش به نظر گلشن فراغ مرغی که گشته دانه خور دام اختلاط با بد تو را مصاحب بدرام می کند دل گیر از آن نه ای تو ز دشنام اختلاط خیزد ز اختلاط پریشان هزار عیب دنیا از این جهت شده بدنام اختلاط تا اختلاط ساخته را گرم کرده اند از یخ فسرده تر شده انجام اختلاط گویم علاج خبث و نفاق و دروغ چیست دیوانه باش تا نشوی رام اختلاط مشکل گشا اگر نشود همت جنون عقلت خلاص کی شود از دام اختلاط من خود ز اختلاط پریشان نیافتم سودی به جز تأسف ایام اختلاط یک عمر در نصیحت او سوختم دماغ مجذوب ما هنوز بود خام اختلاط