شمارهٔ ۴۷

اشک عاشق بر رخش چون سیم و زر دارد نمود سیم و زر هر جا که باشد در نظر دارد نمود بی گرفتاری دلت را از گشایش بهره نیست این گره در زلف خوبان خوب تر دارد نمود چون دل روشن به زلف دل ستانی نسپرم من که دانم شمع در شب بیش تر دارد نمود گریه وقت سحر را از تو در دم می خرند گوهر غلتان شبنم در سحر دارد نمود می نماید از جبین صبح سیمای اثر ناله ای سرده به مطلب تا اثر دارد نمود تا توانی از سفر تحصیل روی تازه کن چهره خورشید دایم از سفر دارد نمود دیده پرخون کن چو ساغر تا ببوسی لعل یار چشم من در بزم مستان چشم تر دارد نمود غنچه خسب گنج غم را در جهاد آرزو نقش پهلو همچو ترکش در کمر دارد نمود هر طرف گوی سعادت در میان افکنده اند نام اگر خواهی در این میدان هنر دارد نمود تیره دل را شهرت از اسباب رنگین است و بس پای طاووس از نمود بال و پر دارد نمود خون دل مجذوب در مژگان مستان خوش نماست نخل باغ عاشقان هم با ثمر دارد نمود