شمارهٔ ۶۱
م مجذوب تبریزی
0
Altın Yaprak
ناله مستانه ام بخت مرا هشیار کرد
های های گریه ام این خفته را بیدار کرد
کوکب بختم مقابل شد سحر با آفتاب
دیده شب زنده دارم رو به رو با یار کرد
خاطرم از جانب زلف پریشان جمع شد
خسته ام را چون علاج آن نرگس بیمار کرد
نکهت زلفت صبا را کو به کو آشفته ساخت
آب و رنگ عارضت خون در دل گلزار کرد
آسمان کی میتواند شد نقاب آفتاب
چون تواند صاف دل مهر تو را انکار کرد
عشق هم شد دود آه و اشک سرخ و رنگ زرد
حسن چون خود را به رنگی هر زمان اظهار کرد
دل ز یک نظاره کردن سال ها در خون نشست
با دل من هر چه کرد این دیده خون بار کرد
هر چه پیش آمد در این وادی جنون از پیش برد
در گشاد کارها بی کاری ما کار کرد
شورش دیوانه را از طعنه مردم چه باک
موج دریا را به سوهان کی توان هموار کرد
ما ز عیب دیگران بر عیب خود بینا شدیم
دشمن ما دوستی در حق ما بسیار کرد
بر رخ مجذوب درها از نظر بازی گشود
دیده من هر چه کرد از دولت دیدار کرد
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş