شمارهٔ ۶۴

شبی در انتظار صبح بودم ماه پیدا شد به دل گفتم خوشا حالت که پیک شاه پیدا شد شتابان از پی مه مشتری هم نقد جان بر کف چنان آمد که گفتی یوسفی از چاه پیدا شد زمانی زهره هم بازی کنان و مست و دست افشان به چشم شوخ تر از مشتری و ماه پیدا شد هنوز از مشتری و زهره و ماهم نظر پر بود که صبح خنده روی دولتم ناگاه پیدا شد همان ساعت به آب دیده تجدید وضو کردم که دایم از وضو فیض دل آگاه پیدا شد ز قد قامت به نیت بسته دل افراختم قامت که دیدم دایم از الله اکبر راه پیدا شد ز الحمد و رکوع و سجده ام شد کام دل حاصل به تسلیم شهاداتم سلام الله پیدا شد دعای صبح تا شد مستجاب از سجده شکرم جمال آفتابم از افق ناگاه پیدا شد به کام دل ادای سجده شکر دگر کردم به حمد الله غم دل گم شد و دلخواه پیدا شد شب هجران شد و نوروز وصلم رخ نمود آخر بهار عالم آرا از پی دیماه پیدا شد ز شب های دراز غم نشد دلتنگ امیدم مگو کام دلم با همت کوتاه پیدا شد تعجب نیست از لطف شهان و همت پاکان اگر در خانه درویش شاهنشاه پیدا شد سرافرازی در این ره رتبه از افتادگی یابد به دنبال دل درویش رفتم شاه پیدا شد خجل بود از رفیقان همت مجذوب مدت ها به حمد الله که مقصود دل آگاه پیدا شد