شمارهٔ ۷۳

ساقی بیا که غنچه دل با تو وا شود یا رب وجود فیض رسان بی بلا شود بیگانگی مکن که به طرز سلوک ما بیگانه آشناست اگر آشنا شود رو از نگار آیینه رو منحرف مساز آیینه رو برو چو شود خوش نما شود آهن ربای سنگ دلان است ذکر خیر این دانه گر به سنگ بکاری دعا شود گفتی ز خط جام چه تحقیق کرده ای اول همین که مست یقین بی ریا شود هر روز آسمان پی تمهید دیگر است تمهید روز حشر دگر تا چه ها شود آب بقا محبت شاه ولایت است این اعتقاد هر که ندارد فنا شود امیدگاه ما در دولت سرای اوست فیروز طالعی که در این در گدا شود مجذوب وار از ته دل یا علی بگو تا مطلبت حواله به لطف خدا شود