شمارهٔ ۸

مژده ای دل پیک جانان می رسد پیک جانان است و خندان می رسد پیش موری با نوازش نا مه ها هدهد ملک سلیمان می رسد باز بر درویش درویشان دوست خلعت آن شاه شاهان می رسد راه رو را تا نباشد همتی راه دورش کی به پایان می رسد بر جفای عشق اگر صبرت بود درد بی درمان به درمان می رسد تا به بی برگی نسازی با خزان کی سر و برگت به سامان می رسد صبر اگر باشد به داد عندلیب گل گلستان در گلستان می رسد چشم من آخر به فریاد دلت گردی از درگاه سلطان می رسد مطلبت هر چند دور است و بلند دست سلطان خراسان می رسد حرص بر ما کار مشکل کرده است ور نه رزق هر کس آسان می رسد تا جهان باقی ست از خوان کرم قسمت گبر و مسلمان می رسد هر که از سر بگذرد مجذوب وار بر سرش البته جانان می رسد