شمارهٔ ۴۶
م منوچهری دامغانی
0
Altın Yaprak
ای دل چو هست حاصل کار جهان عدم
بر دل منه ز بهر جهان هیچ بار غم
افکنده همچو سفره مباش از برای نان
همچون تنور گرم مشو از پی شکم
تو مست خواب غفلتی و از برای تو
ایزد فکنده خوان کرم در سپیده دم
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş