شمارهٔ ۴۷
م منوچهری دامغانی
0
Altın Yaprak
ای بت زنجیر جعد ای آفتاب نیکوان
طلعت خورشید داری قامت فردوسیان
نافرید ایزد زخوبان جهان چون تو کسی
دلربا و دلفریب و دلنواز و دلستان
گرت خوانم ماه ماهی ورت خوانم سروسرو
گرت خوانم حور حوری ورت خوانم جان چو جان
مشک جعد و مشک خط و مشک ناف و مشکبوی
خوش سماع و خوش سرود و خوش کنار و خوش زبان
روت از گل درج دارد درجت از عنبر طراز
مشکت از مه نافه دارد ماهت از مشک آسمان
هم بت زنجیر جعدی هم بت زنجیر زلف
هم بت لاله جبینی هم بت لاله رخان
ای روان و جان من دایم ز تو با خرمی
ای سرا و باغ من دایم ز تو چون بوستان
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş