Era esposta ai flagelli Eurilla mia

M Marcello Giovanetti
0 Altın Yaprak
Era esposta ai flagelli Eurilla mia, per lieve colpa condennata rea; ma fra l’ombra del duol che l’avvolgea il Sol di sua bellezza anco apparia. E mentre in lei, da man nocente e ria, tempesta di percosse aspra piovea, quanti gigli sugli omeri abbattea quella tempesta, tante rose apria. Chi sa che, mosso Amor da’ miei lamenti, per punir di costei l’empio rigore, la mia tormentatrice or non tormenti? Ma qual gloria sperar potea maggiore? Diranno ormai l’innamorate genti: — Questa è la bella martire d’Amore. —

Metnin kaynağı: Kamu malı arşiv

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.