İç Döküş15(düz Yazı)

Her şey doğada hazır Fazla uğraşmaya gerek yok esasen Doğa insana kolaylıklar sağlıyor hep Konu:Çamura bulanmış ellerim! Malzememiz istemediğimiz kadar çoktu. İstesek öyle kaliteli bir çamuru bulmamız imkansızdı. Çocukluğumun geçtiği yerde bir çamur ve toprak cinsi vardı ki bence en güzel çanak çömlek bu çamurla olurdu:) Kardeşlerim benimle oyun oynayacak yaşa gelmişlerdi artık. Yeni taşındığımız yerde çayır çimen,rahatlıkla istediğimiz gibi hoplayıp zıplamaya imkan oluşmuştu. Gerçi burası İstanbul'un göbeğinde yeni gelişmekte köy gibi bir yer olsa bile,insana büyük bir öz güven veriyordu.Abla olduğum için ailemin öğretileri doğrultusunda hep kardeşlerime örnek olmalıydım.:)Hoplarken bile... Annem bizi çayıra salıyordu,gelincikler arasına. Allahım yok böyle güzellik,en güzel dikenler bizim oradaydı.En güzel papatyalar, adını bilemediğim her çeşit kır çiçeği,kadınlar uzaklardan gelip bazı otları toplardı,ayıklayıp sanırım yemek yapıyorlardı. Biraz üzerime fazla titizlendikleri için ağaçlara çıkma gibi bir lüksüm olmadı,sürekli de hasta oluyordum sanırım o yüzden sakınıyorlardı. Onlar sakındıkça ben hasta oluyordum.:) Hayatımın en güzel günlerini, birilerinin küçük gördüğü benimse ödül bildiğim kırlık yerde (mahallemizde) geçirdim. Çıtalı uçurtmaya heves ettim,bizimle çıtalı uçurtma için ilgilenecek uçurtma yapmasını bilen büyüğümüz yoktu.Gazete kağıdından şeytan uçurtmalarımız oldu ama. Bol bol çayırımız çimenimiz ,çiçeklerimiz. Kış vaktinde bol bol çamurumuz,yaz vaktinde kurumuş dere benzeri suda gördüğümüz kurbağa yavruları,gece olunca kulaklarımızı paralarcasına kendince şarkılar söyleyen cırcır böceklerimiz. Bol miktarda uç uç böceklerimiz oldu. Asma yapraklarına kumlar koyup dolmalar sardık. Gazoz kapaklarımla ne misafirler ağırladım ben, çay ikram ettim. En güzel taşlar bizim oradaydı. Dikenlerin en lezizleri yine bizim,dilimizi kanattık otlarla. Renk renk tüm kelebekler bize hizmet ediyordu. Ne ararsak her şey ama her şey doğanın içinde gizliydi sanki. Ama en özeli bence çamurumdu. Kırmızı killi bir topraktı sanırım bu toprak ki kıvamlı bir çamur oluyor ve çok rahatlıkla şekil verilebiliyordu. Bir sürü tencere,tava,masa,vazo,bardak ve adını sayamayacağım ev için gerekli küçük eşyaları seramikmiş gibi üretiyordum. Şekil verdiğim bu parçaları güneşte kurutuyor ve bir şeyler üretmenin zevkine sonuna kadar varıyordum. O kadar çok ürünüm oldu en sonunda bu ürünleri pazara çıkardım. Arkadaşlarım ve kardeşlerimle yaptıklarımızı değiş tokuş ediyorduk. Şimdi elimde olsaydı o çamura bulanmak isterdim,o kadar özledim o günleri... Ancak ne olursa olsun şimdidende vazgeçmek mümkün değil. Pek çok kişinin isteyipte bulamadığı bir ailem oldu,çocuklarım oldu hepsinden önemlisi yaş alıyorum bu bana nasip oldu.. Ben oldum.Hissettim acı ve tatlı her şeyiyle yaşamı.