İç Döküş60(düz Yazı)

Ver elini elime Çıkalım Toros'lara Hayal değil ?Olur niye olmasın ki.. Not:Bir arkadaşımın ricası üzerine çocuk Aysun'un çocukluk anılarını bir süreliğine uykuya yatırdım,yurdunu dolaşıyor şimdi. Konu:Her halinle,her yerinle güzelsin sen,ülkemiz,Türkiye'miz:) Merhabalar efendim, beni çok duygulandıran bir mesaj almış bulunuyorum. Bu mesajın ne olduğu bana kalsın,içerikteki derin mana ise beni tarifi mümkün olmayan bir şekilde etkiledi.Uzunca süredir küçük Aysun çocukluk anılarını iç döküş şeklinde anlatmaya çalışıyordu,son yazdıklarım ise daha gündelik paylaşımlarımdı.Yazdıklarınızın birilerinin üzüntüsü olması ne korkunç bir şeydir esasen.Derdini demeyen derman bulamazmış benzeri,rahatlamak için paylaşmak istiyorsunuz fakat sizin yazdıklarınız bir başkasının acısını hatırlatıyor,bilmeden onu kanatıyorsunuz?Nasıl yapmalı peki...Acı ve tatlı ikiside varsa hayatımızda,bir bütünse,sevinçlerde acılarda paylaşıldıkça rahatlarız diye düşünsem bile çok sevdiğim bir kişi üzülmesin diye bir süre çocuk Aysun susuyor. Büyük Aysun yola koyulmuş bakalım nerelere gidecek bundan sonra. Kadınım ben,anneyim ben,insanım ben ve öğrenmeliyim pek çok şeyi.Eee oturduğumuz yerdende öğreneceğimiz şey var,öğrenemeyeceğimiz şey var,nasılmış bizim ülkemiz bakalım bir gezelim,anlayalım?Öyle bir turun peşine takılıp gezmeyi kastetmiyorum yahut işin icabı oradan oraya koştur koştur gitmeyi.. İmkanlarını zorlayarak gitmekten bahsediyorum,ön yargılarını gömerek.. İlk istikamet İstanbul çocuğu olduğum için elbette Doğu illeriydi.Neymiş bakalım bu Doğu illeri bir görelim? Dananın koptuğu yerde buydu işte hayatımda. Tek başına genç bir kadın ne işin var iki çocuğunla bilmediğin yerlerde? Başıma ne geldiyse hayatta dilimden geldi demişti babaannem,bende babaannemin torunu olarak aynı dertden muzdaribim. Sus kadın sus,susamıyorum ne yazık ki..! Her gün tvden doğru mu yanlış mı bilinmez haberler duyuyordum,her gün saçını başını yolanlar.Her kişi tutturmuş bir yol gidiyor işte,kim haklı kim haksız belli değil.Ben kahrediyordum bu nasıl iş?bu dünya bir cehennem sanki,uzunca süredir tvde izleyemiyorum gönül rahatlığıyla moralim bozuluyor. Bizim çocuklarımıza olacaksa torunlarımıza miras bu karanlık günler mi var olmalıydı?Hiç mi bir şey yapılamazdı diye gece gündüz kafama takıyordum. Kitaplar ayrı yazar,gazeteler ayrı yazar,tarih ayrı bir şey der,aslı astarı nedir?Yaşamlarımız pamuk ipliğine bağlıysa,birbirimize olumlu etkiyle,sevgiyle iyi işler yaparak yaşama güzellik katamaz mıydık? Hep mi menfaaat olmalıydı,insandık ya...Anneler ne işe yarardı,anneler değil miydi çocuk büyüten.Çocuklar çiçek değil miydi,çiçekler solmasın o halde.Çiçekler dünyayı güzel eylesin. Karşılaştığım her insanda tüm gezilerim boyunca acı tatlı olayla kendimin farklı yüzlerini gördüm,kanadım,kanattım belki de. Okulun en büyüğü yaşam okulu derler ya hani,öğrenciyim o okulda. Her yola çıışımda benden sıyrılırım bir başka ben olurum ki,ön yargısız algılayayım. İlk kez Doğu illerinden Van'a gidiyoruz.Evimizde kıyametler koptu,eşim izin vermiyor.Bu nasıl olacak izinsizde gidilmez ki,bunca yıl evlilik,ayıptır,alışmamışım.O kadar çok iflaslar yaşadı,o kadar çok beni eve gömdü ki,ölse gitse ne yol bilirim ne iz o güne kadar hep onun dediği olmuştu,kol kırılmıştı yen içinde kalmıştı,ataarımdan öyle terbiye almıştım. Hani anneydim ya,ben bir şey bilmezsem nasıl öğretirdim çocuklarıma... Hani insandım ya,benim bir inancım vardı,sahibim yaradandı,yaradana sığındım bende,yürüdüm..Gitmeliydim,dilim döndüğünce anlatıyordum,anlaşılamıyordum,içime kin koymadan gitmeliydim birgün anlayacaktı beni nasıl olsa kötülük yapmaya gitmiyordum ki,ikiçocuğumuda aldım düştüm yollara. Elimizde paramız yok,bir şey,üstüme baskı bir sürü hal var. Bir iki kuruş biriktirdiğimle bir şeyler yapmaya çalışıyorum hayatım süresince, Uzun yol,İstanbul nere,Van nere? Otobüsle gidiyoruz git git bitmiyor tabii.Yolda uykum olmuyor,bir gün bir gece gidiyorsunuz,öldüm artık yorgunluktan. İstanbul'da iken küçük bir araştırma yaptım nasıl bir yerdir diye,bir kaç tane de Sultanahmet'ten tanıdığım Van'lı kardeşim vardı onların yardımıyla yer ayırttım otelde. Çocuklarımla ben inanılmaz heyecanlandık,dikkatde çekiyoruz tabii memur değilim,asker yakını değilim,akrabam yok güneye tatile gitmiyorum da nereye tatile gidiyorum diye? Ayıkla pirincin taşını,şimdi kime ne anlatıyorsun? Usul usul dilim döndüğünce anlatıyorum bir şeyler,insanlar beni tır olmuş saymasınlar diye' evrensel sevgi' için şu anda kocamı bile çiğnemek zorunda kaldım,yola düştüm diyemiyorum. Kim inanır böyle bir dünyada benim masum çocuk isteklerime...? Gittik gittik artık yavaş yavaş yaklaşıyoruz ama ben de bittim,Ayaklarımda rahatsız tutuldum. Balaban diye bir yer var Gevaş'a yakın.Burada kim olursa olsun arabalar vs arama yapıyor jandarma,kimlik kontrol için. Artık o kadar çok midem bulandı ki,tırmanıyor virajlıydı yol,arabadan indim. Bu yer bayağı yüksekte kalıyor,in cin top oynuyor türdendi,bir çeşme vardı. Çeşmenin başında da yöre kıyafetli o zamanlar (30 yaşlarımın ortalarındayım,)benim şimdiki yaşlarıma yakın bir kadındı çeşme başında. Yüzüm arabada midem bulandı ve de uyumadığım için yeşile dönmüş sanırım. 'Neyin var dedi bana,'şiveli Türkçesiyle. Konuşamadım başta çok feciydim çünkü. Kadın biraz şaşkın biraz meraklı sormaya devam etti. 'İstanbul'dan?niçin?tayin mi oldun?' -Yok yok diyebildim -Bak yüzün yeşil olmuş o kadar yolu niye geldin öyleyse,vah vah,etti. Yüzüne baktım,alnında,çenesinde yeşilimsi dövmeler vardı,ellerinde de. Sert yüz hatları o kadar insandı ki,her sorduğu soruyla içim ısındı kendisine kendi doğduğum şehirden kmlerce uzakta bir dost sesiydi sesi. -Yıka yıka yüzünü açılırsın,dedi. Gülümsedim bu sefer,sanki bir bebek gibi benimle ilgilendiği için. -Sahi söyle sen bu kadar yolu niye geldin?yazık sana..! Derin derin bakıştık, -Sizleri görmeye,tanımaya,anlamaya,hepsinden öte sevmeye geldim,dedim. Öyle kaldı,bir süre dondu sandım,sonra yaklaştı yanıma iyice. Sımsıkı sarıldı boynuma,ben de ona sarıldım. -Hoşgelmişin kurban ,dedi. -Hoş buldum dedim,ve o sarılış işte beni yıllardır tutmayan bacaklarımla,yurdumuzda diyar diyar gezdirdi.. Van hoşdur dedi bir kardeşim,evet hoşdur yurdumuzun her yeri ayrı ayrı hoşdur. Şu an bir kuş oluversemde, Edremit'te, Muradiye şelalesinde Gevaş'da Akdamar'da Van Kalesinde iskeleye doğru batan güneşle,yıldızlarla olabilsem. O misler gibi van çöreğinden yiyebilsem... Saygılar sevgiler tüm paylaşımcı candan insanlara olsun..!