İç Döküş5(düz Yazı)

Bir zamanlar çocuktuk Ne yazık ki,büyüdük Konu:Ah bu çocuklar? Her çocuk güzeldir esasen.Her çocuk kendine göre sevimli,zeki. Çocuklar kendi isteklerinin dışında bir aileye geliyorlar doğumlarıyla.Kimse anne ve babasını seçebilme lüksüne sahip değil.Aynı şeyler büyükler içinde geçerli tabii. İlk eğitimlerini yuvalarında alıyor çocuk kısmı.Yuva sahibi olabilecek kadar şansı yaver gitmişse . Kimilerinin böyle bir şansı ise asla olamayabiliyor. Aillelerimiz zihinlerine göre bizlere en iyiyi aktarmaya çalışıyorlar kuşkusuz. Çocuk kısmı niyeyse biraz fazla meraklıda olabiliyor. Ya da belki çok çabuk büyümek isteyebiliyor. Bu şekilde düşünmesinin bir sürü sebebi olabilir tabii. Hatırımda kalan en eski çocukluk maceralarımdan biridir paylaşmaya çalışacağım şey. Aslında benim maceram değildi önce,biraz mecburi böyle bir maceraya itildim diyeyim. Henüz 5 yaşımda ya var ya yoktum,anne ve babamın samimi olduğu bir aileye çok gider gelirdik. Bu ailenin benden 1.5 yaş büyük bir kızları vardı. Bazı çocuklar için denir ki'adam olacak çocuk daha küçüklüğünden bellidir' adam oldum mu olamadım mı bilemiyorum da.. benim için hep böyle denilirdi.Bu benden hemen hemen 2 yaş büyük kızcağız için ise hep sen Aysun'u dinle denirdi.Tülin için çok üzülürdüm.O bana çok iyi davranıyordu ve insanlara çok içtendi.Bence iyi biriydi. Niye böyle yapıyordu ki bu büyüklerimiz? İstemiyordum beni de övmesinler,arkadaşım çok üzgün oluyordu o zaman. Ama o öyle iyi kalpliydi öyle iyiydi ki,diğer çocuklara hiç benzemiyordu. Benim prensesimdi. Bazen de bakıyordum çok aptal şeyler yapıyordu,bu seferde onun bu şekilde olması canımı sıkıyordu.Ben ne yapmalıydım bir türlü karar veremiyordum. En sonunda düşündüm taşındım karar verdim. Onu kim olursa olsun üzmesine izin vermeyecektim. Onun yanında,yakınında duracaktım.Keşke biraz daha düşünceli olsa desem bile,olsun,başarabilirdik belki,yenebilirdik onu ezmeyi maharet bilenleri. Annem ve Tülin'in annesi Ayla teyze de karekter olarak pek benzemezlerdi,yine de çok severlerdi birbirlerini. Birgün onlara misafirliğe gittik. Konuyu tam olarak hatırlayamıyorum ne oldu nasıl gelişti olaylar Aslında annem beni tanımadığı etmediği yerlere yollamazdı. Demek ki gideceğimiz yeri tanıyordu.Ayla teyze ve annem bizi Tülin ile komşularına yolladı,orada çocuklar varmış,oynayacakmışız. Ben Tülin'in bir çeşit gizli koruması görevini üstlenmiş bir çocuk olarak bu fikre kafam yatmasa da anne sözü dinleyen biri olarak itiraz etmedim. Şu anda bu satırları yazarken asla tarif edemeyeceğim bir garip hal içindeyim. Hem gülüyorum hem de gerçekten çok etkileniyorum. Bir kahraman edasıyla prensesimi takip ediyordum. Prensesim Tülin,beni aynı sokakta bodrum katı gibi bir eve getirdi. Bu ev inanılmaz ürkünçtü,gitmek istemedim. Eve dönelim burası ne biçim yer böyle dedim. Upuzun bir koridor hatırlıyorum. Tünel gibi,loş. Benim için prenses olan,masum olan Tülin,o koridorda bir yabancı oluyordu. Sanki benim ne dediğimi hiç duymuyor ,duymak istemiyor gibiydi.'Hayır Aysun gel,sen hep böyle edersin,karşı çıkma burada duracağız 'dedi.Aslında karşı çıkmaya çok meyilli ben,onun sözleriyle niyeyse kilitlendim.Belki de kendimi uyumsuz hissettirmişti,kimbilir. Beni kolumdan tutarak ışığın gitgide azaldığı bir noktaya doğru adeta sürükledi. Bir odanın içinde hepsi bir çalı ardına saklanmış,arazide düşmandan kaçan kamufleli askerler gibi bir düzine çocuk.Hepsi bir tuhaf atmosferin dilsiz parçası gibi. Artık bu kadarı da fazla ben gidiyorum dedim.Çocukların hepsi bir çift olmuş yatıyordu. Sadece içlerinden biri hariç. Gidiyorum dememle bir büyük gürültü koptu. Tutun şu bücürü,gidip bizi şikayet edecek. Sanırım bu 10 yaşlarında iri bir erkek çocuğuydu. Oysa ben onları şikayet etmeyecektim. Hayatımda gördüğüm ilk ve tek bir çeşit seks partisinin içindeydim o gün.Bu satırları yazarken,özellikle bu kısımda o kadar çok gülüyorum ki,gülme krizinden klayveyiyi göremiyorum( gözlerimden gelen yaşlar yüzünden.)Zor yazmaktayım. O tek kalan çocuk öylece gözlerime bakıyor. Bir kız iki erkek çocuk önüme atladı. Gidemezsin,ağzını burnunu patlatırız. Tülin ne ediyor bu kısmı kopuk,hafızam durmuş. Sanırım o gitti,annecilik babacılık oynuyorlarmış. Bana Tülin şöyle seslendi galiba'hadi ama bir şey olmayacak,biraz sonra eve gideriz,yat uyu) Yolumu kesmiş,gözümü korkutmuş bu tuhaf çocuklardan ürkmüştüm tabii. Ürkmüştüm ama korkmamıştım Bunlar annemden babamdan su istemek için kalktığımda babamın anneme bir şey yapıyormuş,annem o yüzden bağırıyor galiba dediğim zaman ki gibi bir olayı görmüş çocuklardı sanırım. Bir gece yarısı su için uyandım.annem ve babamın sesleri geliyordu. Annem bağırınca 'ne oluyor anne,bir şey mi oldu 'demiştim. Babam da 'hayır kızım yat sen,bir şey yok,annen böcek gördü 'demişti. Bence yalan söylüyordu. Çok üzmüştü beni babam. Niye yalan söylüyordu ki,görmüştüm ben. Babam ile annem üst üste bir oyun oynuyordu.Sanırım bu çocuklarda görmüş. Ama ben bu odada çok bunaldım..gitmeliydim. Sırf bu meraklı prensesim için sesimi çıkarmayayım demiştim.Tek başıma eve gitsem yine bağıracaklardı ona.. Ben yalan söyleyemem,gerçek ortaya çıkacak. Bu meraklı çocuklara anneleri hep kızacaktı belki. Ama bu çocuklar onlar için böyle düşündüğümü bilmiyordu .Kaygılı duruşumdan endişe duymuş olacak ki o tek duran çocuk beni yanına çağırdı. 'Gel gel Ben sana bir şey yapmam Oyun bu sadece' Hayatımda üzüldüğüm ender şeylerden biridir geçmişle ilgili. Ben o çocuğun adını hatırlamıyorum. Belki de hiç sormadım. O çocuk bana sarıldı,çok güzel sarıldı ama. Tombiş bir çocuk,ben de biraz tombiştim. 'Hadi dedi gel onlara bakma sen,biz burada böyle uyuyalım.' Gerçekten de orada uykuya dalmışım Eşim dahil hayatım boyunca hiç bir erkek ile öyle büyük bir sevgi paylaşmadım. Beni kanadına almış,bunu başıma asla kakmamış,beni bozmamıştı.. Bir ses yükseldi,korkuyla sıçradım. Hepsi gitmişti,3 çocuk uyumuşuz demek ki. Aysun kızım nerdesiniz? Annem sesleniyordu.. Eve giderken içimde garib bir his vardı artık. Sonra hepsi unutuldu. O loş oda,çocuklar Bir tek beni sevgiyle kucaklayan,koruyan tombiş çocuk hariç. not:kendi çocuklarım büyürken bir sürü konuda titizlendim..özellikle evcilik oyunlarında..çocuklar sanıldığı kadar saf olmayabilir kimi vakit..büyüklerini izler çünkü..