Beetje Bij Beetje 02
M
Mario, Lucien, Rene Odekerken
0
Altın Yaprak
Dagen vervagen als voetstappen in zand,
herinneringen lossen op in de wind.
Woorden die ooit gewicht hadden,
dalen nu licht als stof neer.
Beetje bij beetje verdwijnt de pijn,
niet ineens, maar langzaam stil.
En ergens in de verte wacht iets nieuws,
zonder haast, zonder dwang.
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş