Eenzaamheid 03

M Mario, Lucien, Rene Odekerken Mario, Lucien, Rene Odekerken
0 Altın Yaprak
In stilte glijdt de tijd voorbij, een schaduw van wat ooit was vrij. De kamer vult zich met een kil geluid, een stem die nooit echt roept of schreeuwt. Geen hand die reikt, geen blik die spreekt, alleen een leegte die de muren breekt. De zon schijnt, maar voelt zo koud, de warmte mist, de wereld oud. Eenzaamheid sluimert, zacht maar zwaar, een metgezel die niemand spaart. Toch, in het diepste van dit dal, klemt een hoop, een kleine stral. Misschien, ooit, een woord, een lach, een nieuwe dageraad, een heldere dag. Want zelfs in eenzaamheid schuilt een lied, een fluistering die verbintenis biedt.

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.