Eenzaamheid 04

M Mario, Lucien, Rene Odekerken Mario, Lucien, Rene Odekerken
0 Altın Yaprak
Eenzaamheid is een stille kamer, waar de muren luisteren maar nooit antwoorden. De klok tikt, niet om de tijd te vertellen, maar om de leegte te vullen. Stemmen van vroeger dwarrelen als stof, zacht, maar ongrijpbaar. Herinneringen zijn gezichten zonder ogen, aanwezig, maar nooit echt dichtbij. De lucht ademt traag, alsof ze het gewicht voelt van wat niet gezegd wordt. En toch, ergens in de verte, een flinter van licht-- niet genoeg om te verwarmen, maar net genoeg om te blijven hopen.

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.