Mijn Vaders Raad

Zijn stem was een kompas, geen storm, geen bevel, maar een zachte kracht die richting gaf, zoals een rivier die stenen glad strijkt. Hij zei: Werk hard, maar vergeet niet te leven. Wees sterk, maar buig wanneer het moet. Kijk mensen in de ogen, luister echt, want respect groeit in stilte, niet in woorden. Fouten zijn leermomenten, geen ketenen, angst is een deur, geen muur. Hij leerde me staan, vallen, weer opstaan- niet om de wereld te winnen, maar om mezelf te vinden. En nu, als ik twijfel, hoor ik hem nog steeds, in de wind die raad fluistert, in mijn eigen stem die moed vindt.