Inter Umbra

M Medardo Ángel Silva
0 Altın Yaprak
¡Cómo estás en tu negro calabozo de arcilla, en vigilia perenne sepulta, oh, alma mía!, ¡en el fango del mundo hincada la rodilla, tú que eres toda luz y gracia y harmonía! ¡Gota azul de la sangre divina de los astros, que el Destino virtió en un ánfora pobre! ¡Arquitectura eximia de oros y alabastros hundida para siempre en el mar salobre...! En el confín rosado ya se anuncia la hora... Gabriel mueve sus alas en el campo celeste... ¡vuelve desde tu noche a la límpida aurora y que sepan los astros el color de tu veste!

Metnin kaynağı: Kamu malı arşiv

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.