La noche (Silva)

M Medardo Ángel Silva
0 Altın Yaprak
Mi corazón solloza en su prisión sombría y endulza, suspirando, la noche de su encierro; mi alma es un ave lírica de un parque de Harmonía cuyas almas, cautivas, golpean contra el hierro. Señor: ¿no saldrá mi alma de su prisión obscura...? ¿Nunca veré el celeste país que me ofreciste...? Ansío paz, la paz que tu evangelio augura... ¡Tan grande es mi cansancio de todo lo que existe!

Metnin kaynağı: Kamu malı arşiv

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.