Voces

M Medardo Ángel Silva
0 Altın Yaprak
Cuando retornas, divina Primavera, solloza el alma presa en su dolor cobarde... Y una voz fresca y pura dice en mi oído: ¡Espera! Y una voz melancólica grita en mi pecho: ¡Es tarde!... En piélagos de duda boga mi pensamiento. ¿Y qué hallaré —suspira— tras la dura jornada? De la voz fresca y pura no percibo el acento y la voz melancólica grita en mi pecho: ¡Nada!

Metnin kaynağı: Kamu malı arşiv

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.