Ne Derler?

Görünen; Göze perde Olamaz öze perde Bil; Her gittiğin yerde Seni gören var derler. Unutma peygamberi! Üstünde onun eli O güzeller güzeli Çöle inen nur derler. Hayat gafile rüya, Tûl-ü emel ve hülya (1) İmtihan yeri dünya Mü'minlere dar derler. Edersen ahde vefa Elbet çekersin cefa Mükâfat yeri ukba (2) Orda safa sür derler. Sanılır ki; Hoş dünya Hayat tatlı bir rüya Ahirete bir tarla Çifti burada sür derler. Kışa hazırlık yazdan Öleceksin birazdan Gel ölüme hazırlan Hem yükünü sar derler. Bir gün olur göçersin Câm-ı ecel içersin (3) Ektiğini biçersin Bak! Ne ektin gör derler. Niçin namaz kılmadın? Bir secdeye varmadın? İyi adam olmadın Gel! Hesabın ver derler. Niçin oruç tutmadın? Tatlı iftar etmedin? Hak yoluna gitmedin? Sana azap var derler. Mahviyet makamında 'Güller gülü' yâdında (5) Mehmed İhsan adında Garip bir kul var derler.. 15 Eylül 2009 Antalya Lügatçe; * * * * * * * (1) Tûl-u emel = Bitmeyen istek. Hiç ölmeyecekmiş gibi dünyaya dalmak ve düşünmek. (2) Ukba = Ahiret. (3) Câm-ı ecel = Ecel şerbeti. (4) Mahviyet = Tevazu. Alçak gönüllülük. Tevazu içinde olmak. (5) Yâdında = Güller gülü (Kâinatın efendisi Muhammed Mustafa S.A.V.) daima hatırında.