Göl

Yalnızlık kara bir gölet Ben tam ortasında Bir başıma ve kafa üstü Ne gece, ne gündüz ne de bir esindi ziyaretçisiz, duyarsız karanlık bir koridorun sonsuzluğu gibi kör, Yalnızlık bu yüreğimde... Gözlerimde sen bir ışıltı o da ufak, ufacık.. bir görünüp kaybolan... Piyango biletine vurmuş eğreti bir teselli ikramiyesinin buruk hüznü gibisin Ya o gölet bir de buz tutarsa üzülmeli miyim Yoksa sevinmeli miyim ziyaretçim diye Gölete düşersin bir gün sen de Karanlık da sarar her yanını üşürsün! Öyle çok üşürsün ki...