Gülüm

Bülbül olup, kaybolan güle ağlamak Çaremidir? Bilmem... kara bağlamak Kanayan yüreği... korla dağlamak... Fenâdan ebede, erdirir ölüm!... Dünyadan Ravzaya dikildi gülüm. İlk şehidin adı... adı olmuştu! Cennetten misafir, sanki bir kuştu, Azrail su olmuş... o suya düştü! Esbab perdesiyle dürülü ölüm!.. Nasipse kavuşmak! Cennette gülüm... Acziyet bir anda! Emr-i Hakk vâki Çok şükür günahsız! Olmadan şâki Kınalı kuzuma; bir hasret... tâki Biz Allah'tan geldik dönüşü ölüm! Kavuşmak ukbâya kaldı be gülüm. Gidenler gelmiyor! bekleyip durdum Tükenmiş gözyaşım hep ağlıyordum Kutlu ufuklardan umutla sordum... Kur'an'da ölümsüz olmakmış ölüm! Geleceğim ben de nasipse gülüm. Her nefis ölümü tadacak birgün Kâfir için ölüm gayyaya sürgün Lâkin mü'min için; Ravza'da düğün! Ağuşunda yavrumu üşütme! ölüm... Toprak gül bitirir... gül oldun gülüm. Hüküm Allah'ındır! Kul O'na tâbi Veren de O! Alan da! O'dur sahibi Tesellîde O'ndan, O kalb tabîbi! Biz Allah'dan geldik dönüşü ölüm... O vermişti O aldı! değil mi gülüm.