Gidişin

beni yıllara bağladı bu sefer ki gidişin yalın ayak cümleler kurdurdu gidiş diyagramında gelişlerin olmadığı; tutkunluk başkaymış tutku yaşadıkca yıllanırmış, bilmiyordum, hiç gecenin soğuğunun sensiz bu kadar çarptığını hazan rüzgarları bozsada kara çalmış saçlarımın pervarsızlığını her gidenin arkasına belirsede o iklimler boyu ufuk çizgisi en son görmeden seni gideceğin yere sudan sebepler bulup ardından bir türkü tadında kokutacagım sımsıcak, her gidişine tutkunum aslında gidiş ve geliş diyagramında ben sana hüzünüm, bilmediğin cenderede ucuşum gözlerimdeki sessizlikten yalın ata binmiş teessüfler belli belirsiz, bu kokusu hislerimin; sana yakın sen kokutuyorum yine en dağdalı günlerimi karanlık günlere sözletiyorum çıkışı olmayan gecelerimi, karartıya sardırdıkça cehremi bir yanlı taraftan baktırıyorum gökyüzün bile gidiş agıtına diyagramdı şehrin ışıklarına hiç bu kadar siyah yakışmamıştı sen gittin ömürleri hiç bu kadar kısalmamıştı akşam şairlerinin, sen gittin sardırdı diyagramları gidişlerin acı garklaştırdı bir dakikadan sonra boğuştular dakikalar, sen gittin sanki karanlık hep aynı ritimde takılıp kaldı sen gittin ya o sonbahardı. hiç yazın gelmediği sen gittin gidişin yaktı bedenleri sen gittin o an yokoldum sen gittin ...