Yanlışlığıma

yanıbaşımda nefesin vardı, doğurgan gecelerimde yerden bitme kısacık işvelerin, yılgın yılgın bakıp içimi köpürtmelerin vardı, son demine gelen çay gibi. sözlerimde güneşi hatırlatan bir hal vardı. seni konuşurken duvarlarda sana ait bir tual vardı sadece benim görebildiğim, düşmanı olmayan gecelerin tek harfli çığlıklarında yaşamak vardı sevdanı. bir korku anında seni ölesiye yaşamak vardı türkünün buramında, yaşamak hüzünlüsü kolayda sensizligi cok zor. şehir sensizliğe ağlarda ben ölmezmiyim... canım sezinim seni her günde sevdim her gün bir başka sevdim kavgalarında ucuzlaştırdım kalbimi seni her kavga sonrası al benekli yanaklarını sevdim gözlerime bakardın akşam üzerileri hani yapmıştın ya yemeği severdin sana bağımlı benden, bir iltifat dinlemeyi sonra kanatlanırdın hızla hazırlardın o günlerin kışın uğramadığı evin sofrasını gümüş çatallar kaşıklar getirmesende sevdanı kokuturdun tütsü kıvamında elele dolaşırdık evin icinde dans ederdik saatlerce seni içime çeke çeke sonra yanıbaşımda özlem biriktirirdim yüreğine bir düş düşsünde, bana tekrar aşık olsun diye beni sevmeni çok özledim serzenişim seninle her doğuşum çekişirken canımı sende çekiştir hayatımı gerim geri canlandır şu umutsuz hüzünbazı...